🌿 แห้วหมู

สมุนไพรในงานสาธารณสุขมูลฐาน

แห้วหมู เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีหัวอยู่ใต้ดิน มีก้านดอกยาวและดอกสีน้ำตาล ส่วนที่ใช้เป็นยาตามต้นฉบับคือ หัว โดยเก็บหัวแก่ มี รสเผ็ดอ่อนเล็กน้อย และมีสรรพคุณ ขับลม

ในงานสาธารณสุขมูลฐานใช้แห้วหมูสำหรับบรรเทาอาการ ท้องอืด ท้องเฟ้อ และแน่นจุกเสียด โดยสามารถใช้ได้ทั้งหัวแห้งต้มดื่ม และหัวสดโขลกผสมกับน้ำผึ้งรับประทาน

🌿 ชื่อท้องถิ่น

• หญ้าขนหมู — แม่ฮ่องสอน

🔎 ลักษณะของพืช

แห้วหมูเป็น ไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีลักษณะตามต้นฉบับดังนี้

• มี หัวอยู่ใต้ดิน

• มีก้านดอกยาว

• ดอกมี สีน้ำตาล

🌱 ส่วนที่ใช้เป็นยา

หัว

🧺 ช่วงเวลาที่เก็บเป็นยา

เก็บหัวแก่

👅 รสและสรรพคุณยาไทย

รสยา

รสเผ็ดอ่อนเล็กน้อย

สรรพคุณ

• ขับลม

💚 วิธีใช้แห้วหมู

🫃 ท้องอืด ท้องเฟ้อ และแน่นจุกเสียด

ต้นฉบับระบุวิธีใช้ไว้ 2 วิธี

1. 🫖 ใช้หัวแห้งต้มดื่ม

🌱 ส่วนที่ใช้

หัวแห้วหมูแห้ง

⚖️ ปริมาณที่ใช้

1 กำมือ

ประมาณ

70–80 หัว หรือหนักประมาณ 15 กรัม

🥣 วิธีเตรียม

1. นำหัวแห้วหมูแห้ง 1 กำมือ

2. ทุบหัวให้แตก

3. นำไป ต้มกับน้ำ

🥤 วิธีรับประทาน

ดื่มน้ำต้ม

🔄 ความถี่

ต้นฉบับไม่ได้ระบุจำนวนครั้งต่อวันไว้โดยเฉพาะ

⏰ ช่วงเวลารับประทาน

ต้นฉบับไม่ได้ระบุว่าต้องรับประทานก่อนหรือหลังอาหาร

2. 🍯 ใช้หัวสดผสมน้ำผึ้ง

🌱 ส่วนที่ใช้

หัวแห้วหมูสด

⚖️ ปริมาณที่ใช้

ครั้งละ 5 หัว

🥣 วิธีเตรียม

1. นำหัวแห้วหมูสด 5 หัว

2. โขลกให้ละเอียด

3. ผสมกับ น้ำผึ้ง

🥤 วิธีรับประทาน

รับประทานส่วนผสมที่เตรียมไว้

🔄 ความถี่

ต้นฉบับไม่ได้ระบุจำนวนครั้งต่อวันไว้โดยเฉพาะ

⏰ ช่วงเวลารับประทาน

ต้นฉบับไม่ได้ระบุช่วงเวลาก่อนหรือหลังอาหาร

⚠️ ข้อควรระวัง

ต้นฉบับไม่ได้ระบุข้อควรระวังเฉพาะของแห้วหมูไว้ในหัวข้อนี้

📌 สรุปการใช้แห้วหมู

🫃 ท้องอืด–ท้องเฟ้อ–แน่นจุกเสียด : หัวแห้ง

🌿 หัวแห้วหมูแห้ง 1 กำมือ
🔢 ประมาณ 70–80 หัว
⚖️ ประมาณ 15 กรัม
↓
🔨 ทุบให้แตก
↓
🫖 ต้มกับน้ำ
↓
🥤 ดื่มน้ำต้ม

🫃 ท้องอืด–ท้องเฟ้อ–แน่นจุกเสียด : หัวสด

🌿 หัวสดครั้งละ 5 หัว
↓
🔨 โขลกให้ละเอียด
↓
🍯 ผสมกับน้ำผึ้ง
↓
🍽️ รับประทาน

🧠 PikadThai Tip

🌿 ใช้หัว
🧺 เก็บหัวแก่
👅 รสเผ็ดอ่อนเล็กน้อย
💨 ขับลม
🫃 แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ แน่นจุกเสียด
🫖 หัวแห้งต้มดื่ม
🍯 หัวสดโขลกผสมน้ำผึ้ง

สูตรจำสั้น ๆ

“แห้วหมูใช้หัว รสเผ็ดอ่อน — ขับลม แก้ท้องอืดเฟ้อ หัวแห้งต้ม หัวสดผสมน้ำผึ้ง”

⚠️ หมายเหตุ

เนื้อหานี้เรียบเรียงจากหัวข้อ สมุนไพรในงานสาธารณสุขมูลฐาน ตามหนังสือต้นฉบับ โดยปรับโครงสร้างและภาษาให้อ่านง่ายขึ้น และคงรายละเอียดเรื่องชื่อท้องถิ่น ลักษณะพืช ส่วนที่ใช้ ช่วงเวลาที่เก็บ รสและสรรพคุณ ตลอดจนปริมาณ วิธีเตรียม และวิธีใช้ตามที่ปรากฏในต้นฉบับ

ข้อมูลที่ต้นฉบับไม่ได้ระบุ เช่น จำนวนครั้งต่อวัน ช่วงเวลาก่อน–หลังอาหาร และข้อควรระวังเฉพาะ จะไม่นำข้อมูลจากแหล่งอื่นมาเติมแทน