BOTANICAL PROFILE
พลับพลึง
Crinum asiaticum L. วงศ์: Amaryllidaceae
OVERVIEW
รายละเอียดเบื้องต้น
เป็น ไม้ล้มลุกหลายฤดู มีหัวอยู่ใต้ดิน เจริญเป็นกอ ส่วนเหนือดินเกิดจากกาบใบสีขาวซ้อนอัดกันแน่น ใบเดี่ยวรูปแถบยาว ปลายแหลม แผ่นใบอวบหนา ขอบใบเป็นคลื่น ดอกออกเป็นช่อขนาดใหญ่ที่ปลายก้านช่อ ดอกย่อยสีขาว โคนกลีบเชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็นกลีบแคบยาว และมีกลิ่นหอม ลักษณะดังกล่าวตรงกับ Crinum asiaticum L. ที่พบและปลูกทั่วไปในประเทศไทย
MAIN PROPERTIES
สรรพคุณและรายละเอียด
🌿 พลับพลึง
แหล่งอ้างอิงระบุว่า พลับพลึงเป็นไม้ล้มลุกยืนต้นเตี้ย ๆ โดยใช้ ใบ เป็นยา มี รสเอียน
🍃 ใบ
🌿 รสยา
รสเอียน
✨ สรรพคุณ
- ทำให้อาเจียนเป็นเสมหะ
- ใช้กับบริเวณที่เคล็ดยอก
- ใช้กับอาการบวม
- ใช้กับอาการแพลง
🧪 วิธีใช้ตามแหล่งอ้างอิง
แหล่งอ้างอิงระบุการใช้ ใบพันตามอวัยวะที่เคล็ดยอก บวม หรือแพลง
ส่วนข้อความเกี่ยวกับการทำให้อาเจียนเป็นเสมหะเป็น สรรพคุณตามองค์ความรู้และตำราแพทย์แผนไทย ไม่ควรนำไปใช้เพื่อทำให้อาเจียนด้วยตนเอง
💡 คำแนะนำจากพิกัดไทย
🍃 จำจาก “ใบ”
รสเอียน → อาเจียนเป็นเสมหะ • เคล็ดยอก • บวม • แพลง
จุดจำง่ายของพลับพลึงคือ
“ใบเอียน — เด่นเรื่องเคล็ด บวม แพลง”
📚 ศัพท์น่ารู้
รสเอียน
เป็นการบรรยาย รสยาในหลักเภสัชกรรมไทย หมายถึงรสหรือลักษณะที่ทำให้รู้สึกเอียน คลื่นไส้ หรือพะอืดพะอม ตัวยาที่มีรสลักษณะนี้จึงต้องใช้ด้วยความระมัดระวัง
เคล็ดยอก
หมายถึงการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อ เอ็น หรือเนื้อเยื่อรอบข้อจากการบิด ยืด หรือเคลื่อนไหวผิดท่า ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการปวด บวม และเคลื่อนไหวลำบาก
แพลง
ในบริบทนี้หมายถึงอาการบาดเจ็บบริเวณข้อหรือเนื้อเยื่อโดยรอบจากการบิดหรือเคลื่อนไหวเกินช่วงปกติ
⚠️ หมายเหตุ
ข้อมูลสมุนไพรนี้จัดทำเพื่อเผยแพร่ความรู้และใช้ประกอบการศึกษาเท่านั้น มิใช่คำแนะนำการรักษา การสั่งใช้ยา หรือคำแนะนำจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทย ไม่ควรนำข้อมูลไปปรุงยา ใช้ยา หรือปรับเปลี่ยนการรักษาด้วยตนเองโดยปราศจากการประเมินและกำกับดูแลจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทยที่เหมาะสม