🌿 ปรู

แหล่งอ้างอิงระบุใช้ เปลือกต้น เนื้อไม้ แก่น และผล เป็นยา โดยแต่ละส่วนมีรสยาและสรรพคุณแตกต่างกัน

🌳 เปลือกต้น — รสฝาด

สรรพคุณ:
แก้หืด ไอ แก้ท้องร่วง ปิดธาตุ

🪵 เนื้อไม้ — รสฝาดเฝื่อน

สรรพคุณ:
แก้ริดสีดวงลำไส้ และทวารหนัก

🌿 แก่น — รสจืดเฝื่อน

สรรพคุณ:
แก้น้ำเหลือง บำรุงกำลัง

🫐 ผล — รสร้อนเบื่อ

สรรพคุณ:
บำรุงธาตุ แก้จุกเสียด ขับพยาธิ

💡 คำแนะนำจากพิกัดไทย

🌳 เปลือกต้น → รสฝาด → แก้หืด • ไอ • ท้องร่วง • ปิดธาตุ

🪵 เนื้อไม้ → รสฝาดเฝื่อน → แก้ริดสีดวงลำไส้ • ริดสีดวงทวารหนัก

🌿 แก่น → รสจืดเฝื่อน → แก้น้ำเหลือง • บำรุงกำลัง

🫐 ผล → รสร้อนเบื่อ → บำรุงธาตุ • แก้จุกเสียด • ขับพยาธิ

📝 ศัพท์น่ารู้

ปิดธาตุ — คำในองค์ความรู้แพทย์แผนไทย หมายถึงการช่วยระงับหรือควบคุมการถ่ายที่มากผิดปกติ โดยมักสัมพันธ์กับตัวยารสฝาด

น้ำเหลือง — ในบริบทการแพทย์แผนไทยเป็นแนวคิดเกี่ยวกับของเหลวและภาวะของร่างกายตามทฤษฎีดั้งเดิม ไม่ควรตีความตรงกับระบบน้ำเหลืองตามการแพทย์ปัจจุบันทุกกรณี

รสร้อนเบื่อ — รสยาตามเภสัชกรรมไทยที่มีทั้งลักษณะร้อนและเบื่อ ซึ่งมักต้องระมัดระวังในการใช้ โดยเฉพาะขนาดและวิธีเตรียมยา

⚠️ ข้อควรระวัง / ข้อห้ามใช้

จากข้อมูลแหล่งอ้างอิงเดิมไม่ได้ระบุข้อห้ามใช้เฉพาะ หากนำไปใช้เป็นยาจริง โดยเฉพาะการรับประทาน ควรพิจารณาส่วนที่ใช้ ปริมาณ วิธีเตรียม และสภาวะของผู้ใช้ให้เหมาะสม

ข้อมูลเพิ่มเติม: มีรายงานการตรวจพบสารกลุ่มอัลคาลอยด์ในปรูหลายชนิด และมีข้อสังเกตว่าอาจก่ออันตรายได้ จึงไม่ควรนำส่วนต่าง ๆ ของพืชมาใช้รับประทานเองโดยไม่มีผู้มีความรู้กำกับดูแล

⚠️ หมายเหตุ

ข้อมูลสมุนไพรนี้จัดทำเพื่อเผยแพร่ความรู้และใช้ประกอบการศึกษาเท่านั้น มิใช่คำแนะนำการรักษา การสั่งใช้ยา หรือคำแนะนำจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทย ไม่ควรนำข้อมูลไปปรุงยา ใช้ยา หรือปรับเปลี่ยนการรักษาด้วยตนเองโดยปราศจากการประเมินและกำกับดูแลจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทยที่เหมาะสม