🌿 น้อยหน่า

ตำราเภสัชกรรมไทยระบุว่า น้อยหน่า เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง โดยใช้ ใบ เปลือกต้น เปลือกลูก และราก เป็นยา

🍃 ใบ — รสเมาเบื่อ

สรรพคุณ: ฆ่าเชื้อโรค ขับตัวกิมิชาติในลำไส้ (พยาธิไส้เดือน)

การใช้ตามต้นฉบับ: โขลกปั้น พอกแก้ฝีที่ศีรษะ ฆ่าพยาธิผิวหนัง กลากเกลื้อน

🌳 เปลือกต้น — รสฝาด

สรรพคุณ: สมานแผล ปิดธาตุ

🟢 เปลือกลูก — รสฝาด

วิธีใช้และสรรพคุณตามต้นฉบับ: ฝนกับสุราทาแก้พิษงูกัด

🌱 ราก — รสขมเอียน

สรรพคุณ: ระบายท้อง

💡 คำแนะนำจากพิกัดไทย

จำง่าย ๆ โดยแยกตามส่วนที่ใช้

🍃 ใบ → รสเมาเบื่อ → ฆ่าเชื้อโรค • ขับตัวกิมิชาติในลำไส้ • ใช้ภายนอกเกี่ยวกับฝีและพยาธิผิวหนัง

🌳 เปลือกต้น → รสฝาด → สมานแผล • ปิดธาตุ

🟢 เปลือกลูก → รสฝาด → ตามตำราใช้ฝนกับสุราทาแก้พิษงูกัด

🌱 ราก → รสขมเอียน → ระบายท้อง

📌 “ตัวกิมิชาติ” เป็นศัพท์ในตำราแพทย์แผนไทย ใช้หมายถึงกลุ่มพยาธิหรือสิ่งมีชีวิตที่เบียดเบียนร่างกาย โดยต้นฉบับวงเล็บกำกับไว้ว่า “พยาธิไส้เดือน”

📌 สรรพคุณ “แก้พิษงูกัด” เป็นสรรพคุณตามองค์ความรู้และตำราแพทย์แผนไทย หากถูกงูกัดต้องรีบไปโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาลโดยเร็ว ไม่ควรใช้การฝนเปลือกลูกกับสุราทาแผลแทนการรักษาและการให้เซรุ่มต้านพิษงูเมื่อมีข้อบ่งชี้

⚠️ หมายเหตุ

ข้อมูลสมุนไพรนี้จัดทำเพื่อเผยแพร่ความรู้และใช้ประกอบการศึกษาเท่านั้น มิใช่คำแนะนำการรักษา การสั่งใช้ยา หรือคำแนะนำจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทย ไม่ควรนำข้อมูลไปปรุงยา ใช้ยา หรือปรับเปลี่ยนการรักษาด้วยตนเองโดยปราศจากการประเมินและกำกับดูแลจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทยที่เหมาะสม