🌿 ชา

(เมี่ยง)

ใบ — รสฝาด

สรรพคุณ: รมแก้หืด ชงแก่ ๆ รับประทานแก้พิษของยาอันตราย สมานแผล

วิธีใช้ภายนอกตามต้นฉบับ: กากใบชาใช้ปิดพอกแผลถูกไฟ ถูกน้ำร้อนลวก

ใบ — บางตำราว่า รสฝาด

สรรพคุณ: แก้ท้องร่วง แก้ร้อนในกระหายน้ำ แก้ปวดเมื่อยตามร่างกาย บำรุงหัวใจให้ชุ่มชื่น

💡 คำแนะนำจากพิกัดไทย

ใบ → รสฝาด → หืด–พิษยา–สมานแผล / ท้องร่วง–ร้อนใน–ปวดเมื่อย–บำรุงหัวใจ

ชาตามต้นฉบับใช้ ใบเป็นหลัก มีรสฝาด โดยบันทึกทั้งการใช้ภายในและภายนอก

รม → แก้หืด

ต้นฉบับใช้คำว่า “รมแก้หืด” จึงคงถ้อยคำนี้ตามเดิม ไม่ตีความเพิ่มเติมเป็นวิธีสูดดมหรือวิธีรมแบบเฉพาะเจาะจง เนื่องจากต้นฉบับไม่ได้ให้รายละเอียด

ชงแก่ ๆ รับประทาน → แก้พิษของยาอันตราย

เป็นสรรพคุณตามองค์ความรู้ในต้นฉบับ ไม่ควรนำไปใช้เป็นวิธีแก้พิษยาในทางการแพทย์ปัจจุบัน หากได้รับยาเกินขนาดหรือสงสัยภาวะพิษจากยา ควรได้รับการรักษาฉุกเฉินทันที

กากใบชา → ปิดพอก → แผลถูกไฟ–น้ำร้อนลวก

เป็นวิธีใช้ภายนอกที่บันทึกไว้ตามต้นฉบับ สำหรับแผลไฟไหม้หรือน้ำร้อนลวกในปัจจุบันควรได้รับการปฐมพยาบาลและประเมินตามมาตรฐานทางการแพทย์ ไม่ควรใช้กากชาแทนการดูแลแผลที่เหมาะสม

บางตำรา → ใบรสฝาด → ท้องร่วง–ร้อนใน–กระหายน้ำ–ปวดเมื่อย–บำรุงหัวใจ

ต้นฉบับแยกข้อความชุดนี้ด้วยคำว่า “บางตำราว่า” จึงควรเก็บสถานะดังกล่าวไว้ เพื่อสะท้อนความแตกต่างขององค์ความรู้ระหว่างตำรา

จุดช่วยจำ:
“ชา–เมี่ยง → ใบรสฝาด → สมาน–ท้องร่วง–ร้อนใน / ตำราเดิมมีใช้รมและชงแก่”

คำว่า “แก้พิษของยาอันตราย” “แก้หืด” และ “บำรุงหัวใจให้ชุ่มชื่น” เป็นถ้อยคำตามองค์ความรู้และตำราแพทย์แผนไทย จึงคงข้อความตามต้นฉบับไว้ โดยไม่เทียบตรงกับการรักษาพิษจากยา โรคหืด หรือโรคหัวใจในระบบการแพทย์ปัจจุบัน

⚠️ หมายเหตุ

ข้อมูลสมุนไพรนี้จัดทำเพื่อเผยแพร่ความรู้และใช้ประกอบการศึกษาเท่านั้น มิใช่คำแนะนำการรักษา การสั่งใช้ยา หรือคำแนะนำจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทย ไม่ควรนำข้อมูลไปปรุงยา ใช้ยา หรือปรับเปลี่ยนการรักษาด้วยตนเองโดยปราศจากการประเมินและกำกับดูแลจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทยที่เหมาะสม