🌿 คำฝอย

(คำ, ดอกคำ)

ดอก — รสหอมร้อน

สรรพคุณ: บำรุงหัวใจ บำรุงประสาท ขับระดู

ดอกแห้ง: รักษาโรคดีพิการ

เกสร — รสหวาน

สรรพคุณ: บำรุงโลหิตและน้ำเหลืองให้เป็นปกติ แก้แสบร้อนตามผิวหนัง

เมล็ด — รสหวานร้อน

สรรพคุณ: ระบายท้อง ขับเสมหะ แก้โรคผิวหนัง แก้บวม ขับระดู

วิธีใช้ตามต้นฉบับ: ป่นเป็นยาพอก แก้ปวดมดลูกหลังคลอดบุตร

น้ำมันจากเมล็ด — รสร้อน

สรรพคุณ: แก้โรคขัดข้อ แก้อัมพาต แก้ฝี

💡 คำแนะนำจากพิกัดไทย

ดอก → รสหอมร้อน → หัวใจ–ประสาท–ขับระดู

ดอกเป็นส่วนที่ต้นฉบับระบุเด่นในการบำรุงหัวใจ บำรุงประสาท และขับระดู ส่วน ดอกแห้ง ระบุใช้รักษาโรคดีพิการ

เกสร → รสหวาน → โลหิต–น้ำเหลือง–แสบร้อนผิวหนัง

เกสรมีรสหวาน ตำราระบุสรรพคุณบำรุงโลหิตและน้ำเหลืองให้เป็นปกติ รวมถึงแก้แสบร้อนตามผิวหนัง

เมล็ด → รสหวานร้อน → ระบาย–เสมหะ–ผิวหนัง–บวม–ขับระดู

เมล็ดมีสรรพคุณหลายด้านตามต้นฉบับ และมีการใช้ภายนอกโดย ป่นเป็นยาพอก สำหรับอาการปวดมดลูกหลังคลอดบุตร

น้ำมันจากเมล็ด → รสร้อน → ขัดข้อ–อัมพาต–ฝี

น้ำมันจากเมล็ดมีรสร้อน ต้นฉบับระบุสรรพคุณแก้โรคขัดข้อ แก้อัมพาต และแก้ฝี

จุดช่วยจำ:
“คำฝอย → ดอกหอมร้อนบำรุงหัวใจ / เกสรหวานบำรุงโลหิต / เมล็ดหวานร้อนเด่นขับ–ระบาย / น้ำมันร้อนเด่นข้อ–ฝี”

คำว่า “ขับระดู” “โรคดีพิการ” “น้ำเหลือง” “โรคขัดข้อ” และ “อัมพาต” เป็นถ้อยคำตามองค์ความรู้เภสัชกรรมไทยในต้นฉบับ จึงคงความหมายตามตำราไว้ ไม่ควรนำไปเทียบตรงกับชื่อโรค กลไก หรือการวินิจฉัยทางการแพทย์ปัจจุบันโดยไม่มีการประเมินเพิ่มเติม

โดยเฉพาะอาการทางระบบประสาท เช่น อัมพาต รวมถึงอาการปวดหรือเลือดออกผิดปกติหลังคลอด เป็นภาวะที่อาจรุนแรงและควรได้รับการประเมินทางการแพทย์โดยเร็ว ไม่ควรใช้ข้อมูลสรรพคุณตามตำราแทนการรักษาทางการแพทย์

⚠️ หมายเหตุ

ข้อมูลสมุนไพรนี้จัดทำเพื่อเผยแพร่ความรู้และใช้ประกอบการศึกษาเท่านั้น มิใช่คำแนะนำการรักษา การสั่งใช้ยา หรือคำแนะนำจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทย ไม่ควรนำข้อมูลไปปรุงยา ใช้ยา หรือปรับเปลี่ยนการรักษาด้วยตนเองโดยปราศจากการประเมินและกำกับดูแลจากแพทย์หรือแพทย์แผนไทยที่เหมาะสม